
Gisteren sprak ik een Catalaan die in Andorra is gaan wonen. De reden doet er even niet toe maar het feit dat hij niet meer in zijn geboortedorp woonde intrigeerde mij. Maar meer nog, waarom is hij zo voor het behoud van de Catalaanse cultuur als die alleen maar in Catalonië en door Catalanen wordt aanbeden?
Ook spreken veel Catalanen thuis Spaans, het zal erom hangen, maar een op de twee spreekt Spaans, de ander Catalaans. Die verhouding zal omslaan in het voordeel van het Catalaans omdat de ouderen overlijden en de jongeren zich steeds meer richten op Catalunya.
Toch heeft Catalonië als land geen toekomst omdat afscheiding
van Spanje er nooit in zal zitten en een geforceerde volledige autonomie geen
erkenning bij de EU zal vinden. Toch vinden veel ouders dat de school de plek
is om kinderen Spaans en Engels bij te brengen, thuis wordt er Catalaans
gesproken.
'De schuld van Madrid', hoe vaak ik dat niet gehoord heb. Maar de Catalanen zouden moeten koesteren wat ze hebben. De huidige afbreukpolitiek doet het land en zijn inwoners geen goed, en ach ja, land, het is geen land. De taal is geworteld en misschien ook erkent als taal maar wees realist, wie spreekt er nou Catalaans behalve de Catalaan? En wie wil het leren? Catalaans is verplichte kost in Catalonië, als je een restaurant hebt maar geen menu in het Catalaans dan krijg je een boete.
Veel rijke gezinnen zijn afkomstig uit andere delen van Spanje, hun zoons 'voelen' zich in hart en nieren Catalaans, zetten zich zelfs af tegen Barcelona waar 'alleen maar Spanjaarden wonen'. Als over twintig jaar de jeugd voornamelijk Catalaans praat en het Spaans en Engels matig beheerst ontstaat er hetzelfde als wat er al jaren gebeurt in Nederland en andere EU landen, slecht ingeburgerde inwoners.
Nee, het zal dus nooit tot een groot Europa komen, er zullen zelfs steeds meer 'eilandjes' komen. Het nu met man en macht inperken en inkapselen van de voordelen in Andorra zijn zijn gebaseerd op economische gronden, niet op culturele waarden.
De EU zou de culturen samen moeten brengen en consensus moeten zien te bereiken tussen alle Europeanen, dus ook de mensen die hier zijn komen wonen. Nu is er alleen strijd om macht en geld. Cultuur en ook natuur moeten hier teveel voor wijken, dat moet veranderen. Dat geldt voor Nederland, Polen, nieuwe lidstaten maar dus ook voor Andorra en Catalonië.